We zijn alweer tien columns verder! Vandaag staat column 20 online. Elke vrijdag verschijnt onze bijdrage op SpanjeVandaag.com.
Sommige periodes voelen achteraf als één lange ademhaling. Je bent bezig, onderweg, aan het schakelen tussen bezichtigingen, telefoontjes, klantenvragen, Spaanse instanties, onverwachte wendingen en, ergens tussendoor, het gezinsleven tussen twee landen. Maar dan kijk je ineens terug en zie je: we hebben alweer tien columns geschreven. Column 11 tot en met 20. Tien nieuwe verhalen, inzichten en lessen uit de praktijk van het werken én leven in Asturië en León.
En wat ons het meest raakt: de columns leven. Mensen spreken ons aan (“jij bent toch die man van die artikelen op vrijdag?”), sturen berichten, delen hun dromen, stellen kritische vragen of herkennen zichzelf in de situaties die we beschrijven. Dat is precies waarom we zijn begonnen met schrijven: om Noordwest-Spanje dichterbij te brengen, het eerlijke verhaal te vertellen (met alle schoonheid én frictie), en om onze lezers te helpen met een realistisch beeld van kopen, wonen en ondernemen in dit bijzondere stukje Spanje.
In deze post nemen we je mee langs de rode draad van column 11 t/m 20. Niet als droge samenvatting, maar als een reis door de thema’s die de afgelopen periode steeds terugkwamen: ondernemerschap, netwerk opbouwen, lokale cultuur, onderhandelen, rústica-realiteit, wonen met traditie én de praktische kant van het vinden van een huis dat écht bij je past.
Column 11 – Ondernemen in Noordwest-Spanje: meer dan alleen een B&B
We trapten deze reeks af met een herkenbaar emigratiebeeld: vraag iemand wat hij of zij zou doen na een verhuizing naar Spanje, en de kans is groot dat je hoort: “Ik begin een B&B.” We snappen het helemaal. Het klinkt als vrijheid, gastvrijheid, leven in het licht. En eerlijk: ook wij zien hier panden waar je direct kamers in zou kunnen tekenen.
Maar in column 11 deelden we vooral iets anders: onze wens dat er in Asturië en León meer variatie komt in ondernemerschap. Minder “alleen toerisme”, meer makers, vakmensen en vernieuwers. Want deze regio’s barsten van de ruimte, het vakmanschap en de kansen. Denk aan een ambachtelijke werkplaats in een leegstaand dorpshuis. Een meubelmaker die lokaal kastanjehout gebruikt. Een e-bike specialist (en geloof ons: in heuvelachtig gebied is daar vraag naar). Of een culinaire ondernemer die lokale producten met een frisse twist op de markt zet.
Daarom deden we een uitnodiging: een informele ondernemerslunch in León op maandag 9 juni (tweede pinksterdag in Nederland), een slimme dag omdat het hier gewoon een werkdag is. Geen programma, geen pitchfestijn, maar ontmoeting. Want als we elkaar vaker vinden, kunnen we samen sneller groeien en elkaar helpen door de Spaanse “kloof” tussen idee en uitvoering.
Column 12 – Als deuren dichtgaan: over gesloten netwerken en volhouden
Ondernemen is niet altijd een rechte lijn omhoog. In column 12 schreven we over een week waarin het voelde alsof er letterlijk deuren dichtgingen: makelaars die niet opnemen, informatie die niet gedeeld wordt, terughoudendheid die je niet meteen kunt plaatsen. We vroegen ons af: is dit concurrentiedruk? Cultuur? Wantrouwen? Of simpelweg een gesloten netwerk waar je stap voor stap in moet groeien?
De conclusie was nuchter én hoopvol: dit hoort erbij. Je bouwt hier niet in een paar e-mails een netwerk op. Vertrouwen kost tijd. Maar we zijn doorgegaan, hebben een lijst opgebouwd van betrouwbare partijen, en juist daardoor groeide het vertrouwen dat we het “op onze manier” kunnen doen. Ook maakten we een duidelijke keuze: focus op León en Asturië. Niet te groot gebied, niet te veel logistieke ruis. Liever dieper bouwen waar we het beste kunnen leveren.
En ja: er kwam een verrassende ontwikkeling voorbij. We kregen een huis aangeboden dat we zelf te koop mogen zetten. Een eerste stap richting een mogelijke eigen portefeuille, al blijft onze kern: aankoopbegeleiding voor Nederlanders en Belgen.
Column 13 – Werken in een ansichtkaart, en toch: foto’s liegen
Column 13 was een ode aan het landschap. Wie hier rondrijdt, begrijpt het: Asturië en León geven je elke dag een nieuw decor. Bergen, valleien, kustlijnen, hoogvlaktes. Het voelt soms als een cadeau dat ons werk zich afspeelt in zó’n omgeving. Maar die column ging ook over een praktijkles die we telkens opnieuw zien: foto’s vertellen niet het hele verhaal.
Een huis dat op foto’s “wel oké” lijkt, kan in werkelijkheid verrassen (positief, met tuin en uitzicht die niet goed in beeld waren). Maar ook andersom: een woning die online prima oogt, kan van dichtbij vol achterstallig onderhoud zitten. Dat is precies waarom we als makelaar het liefste huizen eerst zelf bekijken. Alleen… tijd is schaars. Dus bouwen we aan een werkwijze waarin we slimmer filteren, sneller schakelen en klanten beter meenemen in verwachtingen.
We schreven ook over de ondernemerslunch (die uiteindelijk virtueel werd), én over iets belangrijks: transparantie over rollen. Wanneer ben je aankoopmakelaar, en wanneer treed je op namens een verkoper? Duidelijkheid is hier essentieel, juist omdat de markt veel informeler kan aanvoelen dan in Nederland of België.
Column 14 – Successen vieren, en tegelijk bouwen aan helderheid
In column 14 namen we even een pas op de plaats. Want ja: successen mag je vieren. Niet alleen de geslaagde aankopen, maar vooral de verhalen erachter. We deelden een voorbeeld van een finca rústica waarbij alles klopte: een uitzonderlijk transparante verkoper, documenten op orde, goede verificaties, en een koper die precies wist wat hij wilde: off-grid, zonnepanelen, regenwateropvang, moestuin, vrijheid. Geen luxe, wel ruimte.
We benadrukten opnieuw onze houding: liever geen aankoop dan een miskoop. Rústica grond vraagt kennis, checks en realisme. Maar soms klopt het gewoon, en dan is het ook mooi om te kunnen zeggen: “Doen.”
Daarnaast kwam een terugkerende vraag voorbij: waarom zitten notariskosten niet in onze diensten? We legden uit dat die verschillen per situatie en dat losse posten soms logischer zijn – maar ook dat klanten behoefte hebben aan eenvoud. Daarom kondigden we aan dat we dit voor 2026 opnieuw willen bekijken: mogelijk naar één totaalpakket, zodat het overzichtelijker wordt.
En ja, we sloten af met een glas Godello, want sommige momenten verdienen dat.
Column 15 – De cocina de leña, stookolie, en rústica: romantiek met realiteit
Column 15 ging over iets wat veel huizenzoekers verrast: de cocina de leña. Zo’n gietijzeren houtkachel in de keuken is niet alleen decoratief; het is vaak het warme hart van het huis. Multifunctioneel, traditioneel, soms zelfs modern uitgevoerd met extra technieken. Maar we benadrukten ook: het vraagt aandacht. Hout, onderhoud, kennis van stoken.
We maakten de vergelijking met de verwarmingsrealiteit hier: waar Nederland lang op gas draaide, zie je hier veel stookolie (gasoil calefacción) met tanks naast of onder huizen. Dat werkt, maar is afhankelijk van prijzen en minder duurzaam. Dat verklaart deels waarom houtkachels en alternatieve systemen populair blijven of weer terugkomen.
En we haakten terug op rústica: ja, er bestaan legale woningen op rústica grond, maar het vraagt nuance. Oudere woningen kunnen gelegaliseerd zijn, sommige zijn gebouwd met vergunningen voor agrarisch gebruik. En sommige zijn dat niet. Het sleutelwoord blijft: legaliteit en controle.
We sloten af met een knipoog: in de volgende column zouden we ons nieuwe shirt laten zien. En dat deden we.
Column 16 – Drukte, nieuw shirt, en huurkoop als brug
Column 16 stond bol van activiteit: zomer, volle agenda, veel vragen uit Nederland, België en zelfs Zuid-Spanje. We lieten ons nieuwe herkenbare shirt zien (praktisch én handig tijdens terreinbezoeken) en we introduceerden een thema dat steeds vaker op tafel komt: huurkoop (alquiler con opción a compra).
Voor kopers kan het een slimme brug zijn: eerst wonen, ervaren, en later kopen. Zeker voor wie nog een huis in Nederland moet verkopen of eerst wil voelen of het leven hier écht past. Maar we benoemden ook: voor verkopers is dit niet altijd vanzelfsprekend, en het vraagt heldere afspraken, juridische begeleiding en realisme.
Onze overtuiging: waarom zouden alleen de Costa’s profiteren van flexibele constructies? Het kan hier ook, maar dan wel zorgvuldig. Daarom schreven we dat we actiever willen kijken naar woningen waar huurkoop bespreekbaar is, en zowel kopers als verkopers goed willen begeleiden.
Column 17 – “Authentiek” betekent voor iedereen iets anders: Idealista als spiegel
In column 17 deelden we een herkenbare scène aan een keukentafel in Nederland. We bekeken casas in Asturië, en een klant zei: “Waarom wilde je dit huis laten zien? Dit is niets voor ons.” Terwijl ze juist “authentiek met karakter” zochten. Alleen… mijn beeld bij authentiek is soms een boerderij met balken en een cocina de leña. Voor hen was het: “niet nieuwbouw, liefst met een verhaal.”
Dat leidde tot een van onze meest praktische adviezen tot nu toe: zoek zelf actief op Idealista. Niet omdat Idealista perfect is, maar omdat het je dwingt om smaak te concretiseren. Links sturen, screenshots, opmerkingen. Dan zien wij patronen, en word je zelf scherper. Het verandert “ooit misschien” in “we zijn echt bezig.” En ja: soms voegen we bewust een verrassingshuis toe aan de shortlist. Omdat je pas ontdekt wat je echt zoekt als je ook iets ziet dat nét buiten je eerste idee valt.
Column 18 – Onderhandelen in Spanje: soms is “nee” gewoon nee
Column 18 ging over onderhandelen. Een huis dat drie jaar te koop staat? In Nederland of België denk je: dan valt er wel te praten. In Asturië en León kan de reactie van de verkoper echter eenvoudig zijn: “No.” Geen tegenbod. Geen uitleg.
We legden uit waarom: veel eigenaren hebben weinig lasten, vaak geen hypotheek, en geen haast. Niet verkopen is soms een prima uitkomst. Vraagprijzen zijn regelmatig emotioneel bepaald. En dan is het spel anders: minder “onderhandelcircus”, meer onderbouwd bod en realistisch verwachtingsmanagement.
We gaven ook iets mee wat vaak onderschat wordt: de gunfactor. In dorpen waar huizen generaties in families zitten, wil men het gevoel hebben dat het goed terechtkomt. Respect, houding en interesse kunnen echt verschil maken. Soms koop je een huis pas écht als het je gegund wordt.
Column 19 – De horno moruno: bewaren, slopen, of transformeren?
In column 19 doken we in een nieuw traditioneel element: de horno moruno, zo’n enorme witgekalkte koepeloven in een bijgebouw. Prachtige verhalen, generaties trots. Soms nog in gebruik voor brood of vlees op houtvuur. En toen kwam er een “barbaarse” gedachte: wat als je die schuur opoffert voor licht, ruimte en openslaande deuren naar een zonnig terras?
We schreven eerlijk over die spanning: we willen authenticiteit, maar we willen ook wonen zonder te struikelen over het verleden. Het is precies die afweging die veel kopers in deze regio tegenkomen. En we koppelden het aan rústica-realiteit: regels worden strenger rondom niet-geregistreerde gebouwtjes, septic tanks, waterputten, asbestdaken. Veel fincas vragen investeringen om toekomstbestendig te worden. Daar liggen risico’s én kansen, mits je voor de juiste prijs koopt.
Column 20 – Herkend worden, huizen onder de ton, en even pauze
We werden herkend. Op de markt in León, op het vliegveld van Oviedo, en zelfs bij Miguel en zijn vrouw in hun charmante B&B. “Jij bent die man van die artikelen op vrijdag.” Typisch Spaans: even later zat ik aan de keukentafel met koffie. Warm, spontaan, menselijk.
We schreven ook over een groot thema dat veel lezers bezighoudt: huizen onder de €100.000. Ja, het kan nog in Asturië en León, maar met werk, geduld en realisme. We benoemden dat de prijsklasse €100.000–€150.000 soms gek genoeg niet automatisch “instapklaarder” is; er zitten ook overmoedige vraagprijzen tussen. Richting €200.000 zie je vaker echte instapklare opties. Ons advies bleef: begin met een realistisch beeld; van het huis én van jezelf. Kun je klussen? Wil je direct wonen? Kun je met stilte en dorpsleven omgaan? Of wil je toch een bar om de hoek?
We sloten af met een persoonlijke noot: drie weken vakantie, even opladen, nieuwe verhalen verzamelen.
Column 11 tot en met 20 vormen samen een mooie tweede “set” verhalen: meer diepgang, meer praktijkvoorbeelden, meer inzicht in hoe het echt werkt in Noordwest-Spanje. En als jij je herkent in deze zoektocht; dromen, plannen, twijfels, enthousiasme, weet dan: je bent niet de enige. En je hoeft het niet alleen te doen.
We schrijven verder. Met nieuwe bezichtigingen, nieuwe lessen, en ongetwijfeld nieuwe Spaanse verrassingen.
Volgende keer meer. ¡Hasta la próxima!
No responses yet